
Gertjan Essenstam
Dirigent popkoor DKP, We12Sing, Everysing en popkoor VOX.
Muziek is mijn hele leven al mijn passie. Van klassiek en soul tot jazz, ik speel bas en toetsen en heb in talloze bands opgetreden. Sinds tien jaar geef ik popkoren, waarbij ik mijn muzikale ervaring gebruik om leden op een energieke en inspirerende manier muziek te laten beleven.
GET TO KNOW GERTJAN
HOE OUD WAS JE TOEN JE BEGON MET ZINGEN EN WAAR KOMT JOUW PASSIE VOOR MUZIEK VANDAAN!
Muziek is mijn hele leven al een rode draad. Ik kan me niet herinneren wanneer het ooit is begonnen, het was er altijd al! Ik ben geboren in 1964, de Beatles stonden vanaf dag 1 op het menu. Ik werd op mijn vierde naar de muziekschool gestuurd en ik zat ik het kinderkoor van de kerk. Ik ben opgegroeid met heel veel klassieke muziek. Tot op de dag van vandaag ben ik een grote fan van Bach.
WELKE ERVARING HEB JIJ IN DE MUZIEK?
Als kind speelde ik orgel en piano, maar het was natuurlijk veel stoerder om gitaar te spelen! Dus op mijn 11e verjaardag kreeg ik een gitaar. Op de middelbare school deed ik mee aan het songfestival. Ik zong onder andere La Bamba (ja, in het Spaans!), Paradise By The Dashboardlight en Listen To The Music. Dat leverde mij een plekje op in de lokale band: Rowdy, ik was 14. Na een paar weken stopte de bassist ermee en ik werd aangewezen als zijn opvolger. Ik heb mijn gitaar tioen geruild voor een basgitaar en vanaf dat moment was ik THUIS! Uiteindelijk ben ik contrabas/basgitaar gaan studeren aan het Rotterdams Conservatorium. Jazz!
In de jaren daarna heb ik zowel bas als toetsen gespeeld in heel veel bands. Ik heb in de jaren tachtig in een artiestenbegeleidingsband gespeeld waar ik het geluk heb gehad om te kunnen spelen met Anita Meijer, Lee Towers, André Hazes en heel veel andere grote namen. Daar heb ik veel geleerd! Ik heb met verschillende bands getourd door heel Europa en daarbuiten. En tot op de dag van vandaag speel ik in diverse bands. Muziekmaken zit in mijn dna, ik kan niet zonder!
WAT IS JOUW FUNCTIE BIJ HET CVZI?
Ik ben tien jaar geleden begonnen met het dirigeren van popkoren via Charles die ik al heel lang ken. Al jarenlang vroeg hij of ik daar geen zin in had, en inderdaad: daar had ik geen zin in! Totdat ik een keer werd gevraagd of ik hem uit de brand wilde helpen, wat ik natuurlijk graag voor hem wilde doen… daar stond ik, voor de Lansingers in Berschenhoek. En ja, hij had gelijk! Het is wél iets voor mij! Ik vind het nog altijd enorm leuk en inspirerend om met een koor aan de slag te gaan. Mijn achtergrond als muzikant en producer zorgen ervoor dat ik een andere benadring heb dan de meeste dirigenten. Het gaat mij om de energie, de beleving, het gebruik van de universele taal die muziek heet!
WIE IS JOUW LIEVELINGSARTIEST EN WAAROM?
Vanaf mijn puberteit ontdekte ik Ferry Maat’s Soulshow, stiekem luistern met een oortje in mijn batterijradiootje… Heerlijk al die soul en funk! Dat is nog altijd waar mijn hart ligt. Na een tijdje bleek na de Soulshow Sesjun te zijn. Jazz!!! Dat heeft mijn hele leven op z’n kop gezet. Dat gevoel van vrijheid binnen structuren, de timing, de dynamiek, de waanzinnige harmonieën. Alles viel op zijn plek! In de jaren daarna heb ik ongelofelijk veel nieuwe muziek ontdekt: Frank Zappa, Steps Ahead, Weather Report, Joni Mitchell, Miles Davis en talloze andere stijlen en vormen. Mijn favoriete muzikant is John Scofield, een gitarist. Zijn vermogen om zichzelf telkens opnieuw uit te vinden vind ik zo enorm interessant! En hoe hij omgaat met harmonie en timing is een eindeloze inspiratiebron.
WAT KUNNEN MENSEN BIJ JOU UIT DE LESSEN OF REPETITIES HALEN?
Ik probeer je deel te laten nemen aan de wereld van de muzikant. Wat ervoor zorgt dat je dus zelf ook muziek in z’n algemeen totaal anders gaat beleven. Ik hoop dat ik daarmee deuren kan openen die normaal gesproken gesloten blijven, als je al überhaupt weet dat de deur bestaat…. ik vind het een prachtig gezicht om te zien hoe mensen het inzicht krijgen in die wondere wereld. Ik denk dat het je rijker maakt als je die kennis meeneemt in je dagelijkse leven.


